ከዝግ በር ጀርባ ያለው ሰላም፡ አእምሮን የሚከፍት ትንሣኤ

ከዝግ በር ጀርባ ያለው ሰላም፡ አእምሮን የሚከፍት ትንሣኤ

በሉቃስ ወንጌል ምዕራፍ 24 ከቁጥር 33 እስከ 45 ላይ የምናገኘው ታሪክ፣ ዛሬ እኛ ያለንበትን የጭንቀትና የግራ መጋባት ዓለም በሚገባ ይዋጃል። ደቀ መዛሙርቱ በፍርሃት ተቆልፎባቸው፣ ተስፋቸው ዝግ ሆኖ፣ በጥርጣሬ ማዕበል ውስጥ ነበሩ። ልክ እንደ እኛው፤ ነገ ምን ይፈጠር ይሆን? በሚል ስጋት በተከበቡበት ሰዓት፣ የትንሣኤው ጌታ ድንገት በመካከላቸው ቆመ።

የፍርሃትን በር የሚሰብር ሰላም

ደቀ መዛሙርቱ በሩን የቆለፉት አይሁድን በመፍራት ነበር። ዛሬም እኛ በኑሮ ውድነት፣ በበሽታ፣ በጦርነትና በውስጣዊ ጭንቀት ምክንያት የልባችንን በር ቆልፈን ይሆናል። ነገር ግን ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የተቆለፈውን በር ሳይከፍት መግባቱ፣ ለመለኮታዊ ኃይሉ ግድግዳዎችና መዝጊያዎች እንቅፋት እንዳልሆኑ ያሳየናል። “ሰላም ለእናንተ ይሁን” የሚለው ቃሉም፣ ዛሬ ለታወከችው ነፍሳችን የሚሰጥ ትልቅ መድኃኒት ነው። ጌታ በመካከላችን ሲቆም፣ ፍርሃት ቦታውን ለሰላም ይለቃል።
ከሥጋና ከአጥንት በላይ የሆነ እውነታ ጌታ “እጆቼንና እግሮቼን እዩ” ሲላቸው፣ ሕመሙንና መስቀሉን አልፎ የመጣውን ማንነቱን እንዲያስተውሉ ነበር። የያዙት ምትሐት መስሏቸው ነበር፤ ጌታ ግን የተጠበሰ ዓሣና የማር ወለላ በመብላት ትንሣኤው የሐሳብ ወይም የሕልም ውጤት ሳይሆን እውነተኛና የሚዳሰስ መሆኑን አረጋገጠላቸው።ዛሬም ክርስትናችን በሐሳብ ብቻ የታጠረ መሆን የለበትም። ጌታ አብሮን እንደሚበላ፣ በመከራችን ውስጥ አብሮን እንዳለና ቁስላችንን እንደሚረዳን የምናምንበት ሕያው እምነት ሊኖረን ይገባል። ክርስቶስ ዛሬም ከእኛ ጋር የሚኖር፣ የሚዳሰስና የሚራራልን አምላክ ነው።

የታሸገው አእምሮ መከፈት

በዚህ ክፍል ውስጥ ትልቁ ተአምር የተፈጸመው በመጨረሻው ቁጥር ላይ ነው። “መጻሕፍትን ያስተውሉ ዘንድ አእምሮአቸውን ከፈተላቸው።” ደቀ መዛሙርቱ ቃሉን ያውቁ ነበር፣ ትንቢቱን ሰምተዋል፤ ነገር ግን ምስጢሩ አልተገለጠላቸውም ነበር።
ዛሬ ብዙዎቻችን መጽሐፍ ቅዱስን እናነባለን፣ ስብከቶችን እንሰማለን፤ ነገር ግን ሕይወታችን የማይቀየረው አእምሮአችን ስላልተከፈተ ነው። “መጽሐፍን የሚያነብ ሳይሆን መጽሐፍ የሚበራለት የታደለ ነው” ይላሉ የቤተክርስቲያን አባቶች። ጌታ አእምሮአቸውን ሲከፍትላቸው፣ ያን ጊዜ መከራው ለምን እንደሆነ፣ ሞቱና ትንሣኤው ለምን እንዳስፈለገ ገባቸው። እኛም ዛሬ “ጌታ ሆይ! በዚህ በውጥረት በበዛበት ዓለም ውስጥ ፈቃድህን እንረዳ ዘንድ አእምሮአችንን ክፈትልኝ” ብለን ልንጸልይ ይገባል።

ወስብሐት ለእግዚአብሔር